Omdat geen mens hetzelfde is, rouwt ook geen mens op dezelfde manier.
Toch zijn er wel fases vast te stellen die (vrijwel) iedereen, die rouwt, doorloopt.

 

Deze fases zijn voor lang niet iedereen even intensief en ook de tijd die iemand doorbrengt in een van de fases, verschilt van persoon tot persoon.

 

Vaststellen in welke rouwfase iemand (jijzelf?) zit, geeft dan ook geen indicatie voor de tijdsduur die het rouwproces nog zal innemen.

 

De duur van verschillende fases van rouwverwerking varieert soms enorm.

 

De vijf verschillende rouwfases zijn omschreven door psychiater Elisabeth Kübler-Ross. Hoewel zij deze fases in een bepaalde volgorde omschrijft, hoeft deze volgorde niet strikt gevolgd te worden.

 

Denk dus niet dat je abnormaal bent wanneer je merkt dat deze volgorde niet voor jou geldt.

 

Rouw is te allen tijde een individueel proces!

 

Fase 1 : Ontkenning

 

De eerste fase van het rouwproces is ontkenning: een algemeen afweermechanisme van ons brein. De waarheid is te erg om te bevatten, dus ontkennen we deze geheel of gedeeltelijk.

 

Fase 2 : Boosheid

 

Rouwverwerking is méér dan intens verdrietig zijn. Juist bij rouwenden zie je vaak boosheid, boosheid op het lot, de artsen, God, de omgeving… Dit lijkt soms misschien wat vergezocht, maar in feite is het een gezond verdedigingsmechanisme.

 

Fase 3 : Het gevecht aangaan

 

Veel mensen proberen om hun verlies te verwerken door het gevecht aan te gaan of door zichzelf doelen op te leggen. Het is in deze fase van rouwverwerking dat mensen marathons gaan lopen tegen bepaalde ziektes, een wereldreis maken of vanaf nu echt stoppen met roken.

 

Fase 4 : Depressie

 

Wanneer nabestaanden gaandeweg tot de ontdekking komen dat ontkennen, boos worden en/of het gevecht aangaan niet helpen om het verlies te verwerken, volgt vaak de depressieve fase. Deze wordt grotendeels veroorzaakt door de machteloosheid die je als rouwende voelt: er is niets, maar dan ook niets, wat je aan het gebeurde kunt veranderen.

 

Fase 5 : Aanvaarding

 

Hoeveel verdriet en pijn je als nabestaande ook hebt, er komt een dag dat je gaat proberen om het verlies een plaatsje te geven. Dit betekent níet dat je iemand dan niet meer mist of dat je probeert om de overledene te vergeten. Het betekent wél dat je probeert om je leven in te richten zonder de geliefde om je heen.

 

Go to top